WE PRATEN EROVER MET EEN VOLSLAGEN IDIOOT

Het gaat steeds geestiger met de wereld. Afgelopen jaren dat gedoe met Noord-Korea bijvoorbeeld. Ik vraag mij overigens af, of wij, als we in oorlog raken met Noord-Korea, we dan ook weer nieuwe afleveringen van M*A*S*H gaan zien.
Nee serieus ik vind het beangstigend nieuws. Dan luister ik toch liever naar, ik noem maar wat,  nieuws over panda’s die uit China over komen 

LEES VERDER

Advertenties

Je maakt wat mee op een dag…

Even een paar boodschappen doen. Lopend maar deze keer. Na tien minuten lopen zie ik twee mannen voor een tuinhek praten. Hun honden “ontlasten” zich tegen een hek. 
Als ik passeer hoor de ene man zeggen dat 50% van het menselijk DNA overeenkomt met dat van een banaan. Waarop de andere man zegt; ‘tja, aan de ene kant denk ik dat ook en aan de andere kant, niet. ‘

lees verder

A WAY OF LIFE

In mijn zoektocht naar verlichting ben ik een opleiding tot Yoga docent begonnen. Dat is intussen een jaar of dertig geleden. 
Ontspannen loop ik de zaal binnen en ga op een matje zitten. In kleermakerszit. Omdat iedereen dat doet. Om mij heen dertien vrouwen. Mannen doen kennelijk niet aan yoga en mediteren. Behalve ik. En de leraar die tegenover ons zit.

lees verder

WEER NIET!!

Omdat de immer in gelikt Armanikostuum ingenaaide weernietman Piet Paulusma mij een onbezorgde warme lente beloofde, fiets ik zonder jas buiten.
En omdat deze vleesgeworden oat moarn mij een warme lente beloofde stort de regen dus met bakken naar beneden.

Gelukkig ben ik bijna maar net niet op tijd bij het volledig gehemaniseerde overdekte winkelcentrum zodat ik wat droge spullen kan aanschaffen. Bij Zeeman steek je je voor een drol in een lekker retro outfitje. Voor een kop koffie in het naastgelegen hotel betaal je meer.

lees verder

LOTERIJ

Op de terugweg van een rit naar Limburg,  samen met vriend Wiebe,  stel ik voor even te gaan lunchen.
‘Zie jij hier ergens een kapper?,’  vraagt Wiebe om zich heen kijkend.
Ik kijk hem vragend aan,  niets verbaasd mij meer met Wiebe.
‘Moet spul halen om mijn haar te bleken,’  legt hij uit.
‘Tuurlijk , Wiebe. ‘Ik zag op die hoek daar een tapijtreiniger. Die verkopen dat spul ook.  Speciaal gemaakt voor  onhandelbare touw.’
Wiebe zwijgt. En loopt naar de overkant waar inderdaad een kapper is.

LEES VERDER

TIJDELIJKE HANDICAP

Ze had een lelieblanke huid, ravenzwart haar en een hele nare stiefmoeder, dus het was een gelukkie dat Gré Witje niet van appels hield. 
Waar ze wel van hield was haar droomprins Laurens-Jan, die zeker zijn tekortkomingen had maar deze effectief wist te verbergen. 
Zo raakte hij bijvoorbeeld danig gehandicapt nadat hij er op een zaterdagavond achter kwam dat tegelijkertijd roken en plassen soms een pijnlijke combinatie kan zijn.
Door zijn tijdelijke handicap moest Laurens-Jan zich op iets heel anders richten. Hij besloot Sinterklaas te worden. Hij had zich dusdanig ingeleefd in zijn rol van Sinterklaas, dat hij op 6 december wakker werd in een achterbuurt van Madrid .

LEES VERDER

DE ZIN VAN HET LEVEN

Samen met mijn kameraad Fröhlich, ben ik op weg naar een lezing over  ‘de zin van het leven’
Fröhlich rijdt uiteraard. 
Intussen lees ik het meesterwerkje dat Jeroen Smit een aantal jaren geleden schreef. DE PROOI heet het en het geeft een helder inkijkje in de graai en grijpcultuur van het bankwezen en in het bijzonder dat van de ABN-Amro bank.

LEES VERDER

ZEG MAAR MC DINGES

Laatst werd ik door een kennis uitgenodigd om over drie weken op zijn verjaardag te komen. Hij viert dat feest bij McDonalds omdat zijn kinderen thuis niet te handhaven zijn. Zeker niet als er een feestje wordt gevierd: ’Kunnen wij rustig eten, terwijl die gremlins van mij de ballenbak op hun gemak kunnen demonteren’, zei hij monter. Hij noemt zijn kinderen altijd gremlins en kennelijk niet zonder reden. 

LEES VERDER