Categorie archief: WETHOUDER JANSSEN

HET LEVEN VAN JANSEN

WIETHOUDER JANSEN

De vrijeradicaal Ab en ik, zitten op uitnodiging van fractieonbenul Jansen in een vijfsterrenhotel om ons honorarium in ontvangst te nemen.
Jansen is puisant rijk en zoekt voor dit soort ontmoetingen altijd van deze macabere publieke tenten uit.

Alleen de ingang al. De randviool achter de receptie noemt zich bijvoorbeeld de “lobby ambassador” Ja met zulke namen smaakt de koffie een stuk beter en valt de prijs ad drie euro een stuk makkelijker te verdedigen .
Jansen maakt zijn entree in een ruitjesbroek en een volstrekt nieuw kapsel. In plaats van de scheiding links zit die nu rechts. En het is geverfd.

‘Wat een kapsel, Jansen,’ begroet ik hem.’Ga me nu niet vertellen dat je dronken werd en wakker werd met dat haar.’
‘Kunnen wij snel ter zake komen, Paco? Ik heb namelijk wat haast en..’
‘Is dat zo Jansen? Gebrek aan planning van jouw kant wil anders nog niet zeggen haast van mijn kant, ja!  Waar moet je trouwens naar toe? Aan je ruitjesbroek te zien naar een partijbijeenkomst van de VVD-club.’
‘Nee Paco, ik heb een golfafspraak met de burgemeester.’
‘Wie zei ook alweer dat golfen knikkeren is voor rijke mensen die te lui zijn om te bukken, Jansen? Als je haast hebt moet je even gaan zitten.’

Voor hij kan antwoorden komt de “gerant” naar onze tafel en vraagt wat wij willen “gebruiken”
‘Ik ben geen gebruiker,’ antwoord Ab voor Jansen iets kan zeggen. ’Maar Wiethouder Jansen blieft wellicht wel een lijntje.’
Geschokt stilzwijgen. IJzig ook.  Daarom vraag ik maar aan de “gerant” waarom hij handschoentjes aan heeft want zo koud is het toch niet binnen.
‘Dat is voor de hygiëne,’  legt hij uit. ’Want soms raak je per ongeluk het voedsel wel eens aan. Vooral het vlees is erg gevoelig voor bacteriën.’
‘Wat een gelul,’ zegt Ab. ‘Koeien schijten toch ook over hun eigen vreten?’
Nog meer ijzig zwijgen.  En rooie koppen..
Met bezweet voorhoofd loopt de gerant weg en ik vraag me af,  hygiënisch technisch gezien,  of hij niet beter een nylonkous over zijn pan kan trekken Voor je het weet ligt hij met zijn kop in de pudding en pudding is tamelijk gevoelig voor roos.

Jansen overhandigt mij een envelopje en ik scheur het meteen open.
‘Kan het eraf Jansen?, hier kan ik net aan een postzegel voor kopen.’
‘Ach Paco,’ zegt de corrupte oplichter. ‘Jij bent onbetaalbaar, dus heeft het geen zin om nog meer te geven hahahahaha. Trouwens, wij hadden dat bedrag afgesproken.’
Jansen de komiek. Die man is zo oneerlijk dat hij zelfs bij een prostaatonderzoek zou valsspelen en niet voor de eerste keer vraag ik mij af waarom deze pathologische leugenaar nog nooit preventief werd op genomen in een gesloten inrichting.

‘Trouwens, nu we het toch over geld hebben, Paco. Ik zie jou, behalve wat gluiperige foto’s fabriceren en een klusje voor mij doen, nooit een slag werk verrichten. Daar kun je echt niet van leven. Dus, vertel mij eens wat voor louche zaakjes die het licht niet kunnen verdragen, jou aan een boterham helpen.’
Ik kijk deze mislukte zaadlozing lang aan.
‘Je observatietalent is een stuk beter dan je politieke inschattingvermogen, Jansen ,’zegt Ab.  ‘Maar om je vraag aan Paco te beantwoorden; hij heeft de zaak van zijn vader overgenomen. En het werk dat er aan vast zit gaat allemaal automatisch. Hoeft hij er weinig aan te doen.’
‘O??? En wat deed je vader dan, Paco?’
‘Rentenieren, Jansen..,’ grijnst Ab.

Advertenties

40 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

HILTON COSTA RICA

Ik sta net bij de drogist een doos condooms te bestellen voor de gepensioeneerde pastoor die tegenover mij woont,  als Wethouder Jansen belt.
Naast mij staat een scootmobielterroriste met krulspelden,  in een troosteloos gebied die sommige mensen haren noemen , mij ijzig aan te kijken.
Ze kijkt van mij naar de condooms die ingepakt worden.
Dus glimlach ik naar haar en zeg iets aardigs om haar op te fleuren: ‘Laat me raden, u was playmate van de maand mei 1923?’
Daarna verlaat ik de drogist.

‘Hoi Krokel,’ zeg ik in mijn mobieltje. Dat vindt Jansen niet leuk, dat hij zo wordt genoemd. Bijna niemand weet dat dat zijn echte voornaam was. Een aantal jaren geleden heeft hij die laten veranderen.omdat hij het een rot naam vond. Onbegrijpelijk !
Zelf ziet hij het zo: toen hij werd geboren, had hij al zijn vingers en tenen, geen hazenlip of een bloemkooloor,of een mank been…dus om dat gebrek te compenseren hadden zijn ouders hem Krokel gedoopt.

‘Doe effe gewoon, Paco, ik heet William, ja. Oké, mag ik je om een gunst vragen?’
‘Tuurlijk, Jansen. Ik zei net nog tegen iemand: ‘Goh, ik wou dat Jansen me belde en me om een gunst vroeg, Er zijn maar weinig dingen die mij zo blij maken.’
‘Nee, effe, serieus, Paco. Ik bel vanuit Hilton Costa Rica. Aangezien jij in mijn dienst bent moet je even iets regelen. Het zit zo. Er is hier geen warm water en..’
‘Wacht even ,Jansen. Heb ik je goed verstaan?  Zei je dat…?’
‘Ongelofelijk, vind je ook niet, Paco?  Dus bel ik de receptie en zeg ik dat het lijkt of ik verdomme op een camping verblijf. En ik vraag, wanneer worden mijn leidingen gerepareerd? Krijg ik als antwoord dat hij dat niet weet!!
Dus bel jij even die manager en overtuig hem ervan hoe belangrijk dit is.’

‘Je hebt gelijk, Jansen, in mijn opinie zijn de weeskinderen in Oost-Europa een te verwaarlozen probleem in vergelijking hiemee. Weet je wat mijn advies is, Jansen?’
‘Nou?’
‘Steek je kop in de plee en trek door.’ Daarna verbreek ik de verbinding.

In mijn boosheid loop ik tegen een soort hoertje op.’Hee leipo,’ zegt ze.  ‘Zal ik je pijpen? 50 euro.’
Ik lach haar vriendelijk toe: ‘Ik laat mijn zaad nog liever chirurgisch verwijderen,’ en loop door.

Tot overmaat van ramp, belt mijn compagnon, de vrije radicaal ook nog even op:
‘Wat ben je aan het doen, lullo?’
‘Op weg naar Chippendale’s Ab. Daar werk ik tegenwoordig. Artiestennaam Zorro.’
‘Ze hadden je beter Klein Duimpje kunnen noemen en..’

Ik hang op. Wat doe je zoal op een gewone doordeweekse dag….

42 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

AGA KAHN

Als fractienachtmerrie Jansen bij mij voor de deur staat moet ik altijd eerst mijn hond aan de ketting leggen. Jansen heeft hondenvrees, wat niet zo verwonderlijk is als je weet dat zijn vrouw altijd blaft.
Mijn hond Pitbull- het is nu eenmaal een Pitbull dus waarom zou ik hem zo ook niet noemen- heeft altijd de gewoonte om bezoekers luidruchtig te begroeten en krachtig, met de voorpoten in een hoek te drukken.
Het is nu eenmaal een vrolijk tiepje. Jansen kan dat niet waarderen. Hij steekt eerst zijn neus om de hoek van de deur en pas als hij ziet dat Pitbull geen kant op kan, komt hij binnen.

Aangezien ik ook mijn buurvrouw, Meesteres SM, al op bezoek heb, moet ik nu een bordje “VOL” op de deur plaatsen.
Jansen ziet SM en verbleekt een fractie. Niet geheel onlogisch want buurvrouw SM heeft zich in werktenue gehesen: kort zwart rokje, zwarte netkousen, laarzen en zwart truitje.
Zwart haar en oorringen completeren deze opgewekte kleurenkeuze. Bij wijze van experiment heeft ze haar lippen knaloranje geverfd.
‘Ach, kijk aan, SM in vol ornaat’, begroet Jansen haar. ‘Nu al carnaval ? En wat moet jij voorstellen? de heks Eucalypta?’
SM kijkt hem alleen maar aan.

‘Aan Jansen zul je niet veel verdienen SM’, zeg ik , terwijl Pitbull pogingen doet om bij Jansen in de buurt te komen.
SM kijkt mij met opgetrokken wenkbrauwen vragend aan.
‘Jansen heeft zijn eigen Meesteres’, verduidelijk ik haar. ’Heb je zijn vrouw wel eens gezien?’
SM knikt: ‘Dat is toch dat mokkel dat onlangs haar bek heeft laten inspuiten met verzuurd insecticide, zodat ze er nu uitziet als een aangevreten stuk kakkerlak?’
‘Zeg Jansen, over je vrouw gesproken’, zeg ik. ‘Ik zag haar vanmorgen met Sedak en…’
‘Onmogelijk’, onderbreekt Jansen mij . ‘Mijn vrouw rijdt uitsluitend in een Porsche.’
‘Dat bedoel ik niet, Jansen. Ik bedoel Sedak, die Turk , weetjewel.?’

“Nee, dat weet ik niet’, roept Jansen geïrriteerd. ‘Bedoel je zo’n ruitenkolbert-turk. Zo’n ikkenietwete komediant?’
‘Jezus, Jansen, kun je effe wat meer respect in je intonatie leggen, ja? Sedak is toevallig wel een vriend van mij’.
‘Maar goed, ik reed vanmorgen in mijn auto stapvoets achter een soort carnavalsoptocht vanwege een plaatselijke voetbalkampioen, toen er van de andere kant een begrafenisstoet aankwam. Heel bizar moet ik zeggen. Anyway, in die begrafenisstoet zag ik jouw vrouw , hand in hand met Sedak’.
‘O, wacht even, had hij zwart haar en een snor?’

‘Erg geestig, Jansen. Maar inderdaad dat had hij, ja’
‘O, dan is het de kapper van mijn vrouw. Hij is net ‘uit de kast’ gekomen. Sinds vorige maand is hij homo. En hij neemt dat behoorlijk serieus want ik zag hem gister nog met een hoofddoekje op zijn kop in de supermarkt scharrelen’
Als Jansen mijn gezicht ziet, steekt hij zijn handen omhoog.’Oké, oké, niet geestig. Sedak had sinds twee weken een vriendje en die is plotseling overleden. Mijn vrouw mompelde inderdaad iets over een begrafenis vanmorgen. Maar ik besteedde er geen aandacht aan omdat de knoop in mijn stropdas maar steeds niet wilde lukken.’

Op dat moment zie ik de vrije radicaal Ab, mijn huisgoeroe ,de kamer insluipen die zijn handen op Jansen’s ogen legt.
‘Rararara?’, fluistert Ab
‘Prins carnaval?’ ,zucht Jansen
‘Warm, nog een keer.’
‘De kerstman?’, antwoord Jansen berustend.
‘Koud’, fluistert Ab.
‘Oké, Aga Kahn?’
‘Hee Jansen, zegt Ab terwijl hij Jansen loslaat. Over Aga Kahn gesproken. Ik reed net langs je huis. Ik zag je vrouw naar binnen gaan met een Turk. Ik ben zo vrij geweest daarna even door je raam te kijken en wat denk je?’
‘Wat dan, wat dan?’, roept Jansen ongeduldig.

Ab leunt met zijn linkerhand op de achterkant van een stoel,waardoor een poot van die stoel iets omhoog komt. Op zich geen nieuws ware het niet dat ik de ketting met Pitbull eraan om die poot had geslagen. Pitbull is los en schiet als een pijl op Jansen af en begint hem grommend overal te likken.
Verstijfd staat Jansen tegen de muur gedrukt. ‘ O God, O God’, kreunt hij wanhopig.
‘Goh, Jansen, zegt Ab.’ Je bent zeker helderziend? Dat hoorde ik je vrouw nou ook zeggen vanmorgen….

56 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

JANSEN’S ULTIEME DUIVELSUITDRIJVING

Ben druk bezig met uitbreiding van mijn onderzoeksbureau. Niet echt bijzonder, gewoon een uitbouwtje eraan voor iets meer ruimte.
Terwijl ik mij door het regelwoud van bureaucratie en gemeentelijke bepalingen worstel, belt Wethouder Jansen mij. Klein stemmetje. Beetje schor ook.

‘Weer stomlazerus van je kruk gelazerd, Jansen?’ vraag ik opgewekt.
‘Eh..Paco, jij moet mij even uit een lichtelijk beroerde toestand helpen,’ fluistert hij.
‘Je weet dat ik net mijn tweede boek heb uitgegeven?’
Ja, dat weet. Jansen vindt zichzelf bijzonder creatief als hij gedronken heeft, en hij is zo vaak dronken dat hij daar zelf in is gaan geloven. En dat resulteerde in twee boeken.

Het eerste boek ging over de geschiedenis van zijn voorvaderen, waar de plaatselijke apotheek niet gecharmeerd van was omdat er geen slaappillen meer werden verkocht. Het hele dorp heeft Jansen’s eersteling op het nachtkastje liggen als alternatief voor de slaappil.
In zijn tweede boek neemt hij, onder het mom van satire, enkele dorpsgenoten zwaar op de hak.
Zo schreef hij over Lubke, de vrouw van de drogist; ik citeer:’Toen Lubke eindelijk een boom had gevonden die terug knuffelde, klaagde ze hem aan wegens ongewenste intimiteiten’
Over een medewethouder van GroenLinks schreef hij; ik citeer weer:’dat die Hans van Noord van groen links ooit een baarmoeder bereid heeft gevonden, hem voor negen maanden een logeerplek te geven, blijft een groot raadsel. Een ramp was het toen het hem lukte ook nog geboren te worden. Hoewel , geboren? Liever zou ik willen spreken over een duivelsuitdrijving.’

Jansen is een beetje overmoedig geworden. Waarschijnlijk omdat het schrijverscollectief waar hij lid van is, hem een “oeuvre” award heeft uitgereikt. Maar naar mijn bescheiden mening kreeg hij die omdat niemand durfde toe te geven dat ze niets van zijn twee boeken begrepen.
‘Ben je daar nog Paco?’
‘Zeker Jansen, wat kan ik voor je betekenen?’
‘Eh..ik sta in een oude garage aan het eind van het dorp. Eh…naakt helaas. Eh…heeft te maken met mijn tweede boek. Ik mocht wel mijn mobieltje houden. Ik leg het je zo uit. Kom je mij even buitengemeen snel ophalen?’

Ik hang op. Mijn compagnon de vrijeradicaal Ab komt binnen. Grijnzend: ’Heb je het al gehoord? Je weet toch dat Jansen elk jaar fruit uitdeelt op een school? Een uur geleden bezocht hij weer een school vol kinderen. Hij begon daar doodgemoedereerd zijn tweede boek aan alle ouders van de kinderen uit te delen. Jammer genoeg zaten daar ook de drogist met zijn vrouw Lubke en die van Noord van Groen Links..Ze hebben hem eerst feestelijk binnengehaald en daarna poedelnaakt meegenomen in een auto en hem er aan de andere kant van het dorp uit geflikkerd.’

In Ab’s auto bel ik Hans, eigenaar van een regionaal blaadje. Ik vertel hem waar en vooral hòe Jansen zit en vraag hem vooral zijn camera mee te nemen.
‘Zo, Ab, tijd voor een glaasje karnemelk. Zou kroegbaas al open zijn?’

37 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

SET VOOR JANSEN, GAME VOOR ONS


Zondagmiddag. Tegen de avond Het is rustig op de weg. Alleen wat oudere heren die dertig rijden. Knokige handjes angstig om het stuur geklemd. Met dertig door de welvaartstaat. Elke maand AOW. Voor iedere AOW’r een auto die weer ingepikt wordt als het bejaardenhuis een feit is.

In mijn spiegel zie ik met grote snelheid iemand naderen. Mijn compagnon Ab ziet het ook. ‘Een bejaarde met lef,’ zegt hij hoofdschuddend. Als de wagen passeert zien wij dat het de inheemse diersoort,Wethouder Jansen is. Hij zwaait naar ons en stuift voorbij.
‘Zag je dat,’ vraagt Ab. ‘Jansen in zijn penisverlenger op wielen.’
‘Ja,’ zeg ik  ‘Hij rijdt niet voor niets in een Audi Viagra.

Wij zijn op weg naar een kerkhof. Daar is vannacht weer grafschennis gepleegd. De nacht daarvoor ook trouwens. De politie heeft geen tijd om de zaak in de gaten te houden. Daarom vroeg wethouder Jansen of wij dat wilden doen.
‘Het is goddomme wat in dit land. Niemand deinst nog ergens voor terug en de overheid die er geen filkker aan doet. Ik vraag mij af of de overheid weet wat er zich echt in dit land afspeelt. Ik bedoel, met kreten als
we moeten de boel bij mekaar houwen en laten wij afspreke dat we dit nooit meer doen in dese samelefing,’  kom je niet ver.

Intussen komen wij op het kerkhof aan. Mijn oma ligt hier ook geloof ik.  Die stierf door een hartstilstand.  Kwam nog uit de tijd van de A-bom. Zo noemden ze dat in die tijd. A-bom.
Eén letter. Klinkt veel minder dramatisch.. De Bescherming bevolking (BB) door de straten met een megafoon op het dak van een bestelbus. En maar roepen:’ Als de sirene gaat, rent u naar de kelder. Als u geen kelder heeft dan onder de keukentafel.’
Wij hebben het hier over een atoomboom. Remember Hirochima!
Mijn oma trok bij elke geluid van een sirene haar waterdichte Hema-jas aan.  Beschermt ook tegen de straling, zei ze altijd.

De graven liggen netjes naast elkaar. Koopgraven met modieuze grafstenen. Mooie teksten: “In Christus ontslapen”, Toi toi lieve Teun”, “We’ll meet again’”, “Boven is ook bingo, Leen”. 
Verder Engeltjes, duifjes poppetjes uit Sesamstraat.  Dat soort cult. 
Weinig God, veel maatjes.
‘Hier wil ik ook liggen,’ zegt Ab.

Vier graven zijn beschadigd. Hakenkruizen, foto’s weggehaald, bloemperkjes vertrapt.
‘Kijk,’zegt Ab. Hij pakt een pakje van de grond. Wit poeder. ‘Coke,’ zegt hij.
Plotseling schijnwerperslicht.  Smerissen.  Getrokken pistolen.  Geboeid worden wij in een smeriswagen gegooid. Gearresteerd wegens grafschending en handel in drugs.
‘Bel Wethouder Jansen,’  protesteer ik.  ’Die gaf ons de opdracht dit uit te zoeken.’  Ze bellen.  De Wethouder weet van niets.

Op weg naar het bureau kijk ik naar Ab.
‘Shit,’ fluistert hij.
Dan davert ineens Jansen voorbij in zijn lul op wielen. Hij lacht zich gek en steekt een middelvinger omhoog.
‘Set voor Jansen,’ zeg ik. ‘De humor van een straattegel.’
‘Kijk,’ roept Ab ineens voor iedereen goed hoorbaar. ‘Daar gaat Piet de Vries. Grote drugsdealer. Steekt altijd zijn middelvinger omhoog naar een smerisbak. Dat doet hij omdat de smerissen hem nooit iets kunnen maken.’
Nu maar hopen dat de smerissen Jansen niet kennen. De twee smerissen voorin kijken elkaar aan, geven plankgas en zetten de sirene aan. Ze kennen hem niet en dwingen Jansen te stoppen.

Jansen wordt uit zijn auto getrokken. Beentjes wijd, handjes op de motorkap. In alle commotie gooit Ab het pakje coke door het geopende portier in het geopende raampje van Jansen’s Audi Viagra.
‘Game voor ons,’ lispelt Ab vals grijnzend..

51 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

ALLES KITS, JANSEN?

Vriend Jansen fractielijer van een plaatselijk politiek ongemak, komt de kroeg binnen. Normaal gesproken schrik ik dan altijd een beetje want je weet nooit met Jansen. In zijn omgeving gaat er altijd wel wat mis.
Nu slaat mijn schrik om in verbijstering. Jansen komt, ingenaaid in zijn persconferentiepak, binnen. Het betreft hier een C&A kroonkostuum, stijlgroep Groningen en echt lamswol. Kortom vlaggetjesweekmateriaal.
Hoe een volwassen kerel zich serieus in zo’n textielfout kan hijsen is mij een raadsel, maar oké.

Waar komt mijn verbijstering dan vandaan? Twee redenen! Op de eerste plaats heeft Jansen zich ontdaan van zijn politiek correcte wurgkoord. Daar is hij duidelijk nog niet aan gewend want het bovenste knoopje van zijn overhemd is nog dicht, zodat zijn hoofd nu iets weg heeft van een , op een paal gespietste, trofee van een kannibaal.
Op de tweede plaats het hoofd van Jansen. Jezus. Zijn pan is knalrood met hier en daar wat loslatende schilfertjes. Alsof hij roos in zijn wenkbrauwen heeft.

‘Zeg, Jansen, er lopen hier kinderen in de buurt, wil je daar wel even rekening mee houden, ja?,’ begroet ik hem.
‘Wa??,’ stamelt de politieke pioenroos .
‘Nou, als kinderen dat hoofd van jou zien bezorg je ze een levenslang trauma. Waar heb je in vredesnaam met je kop ingezeten? Magnetron uitgeprobeerd?’
‘Tja,’ fluistert Jansen met gebarsten lippen. ‘Mijn vrouw heeft recent een zonnebank aangeschaft. Daar ben ik op in slaap gevallen.’
‘In slaap gevallen?? Er zit toch een tijdklok op die dingen?’
‘Ja, maar die heb ik verkeerd ingesteld of zo.’

Mijn compagnon, de vrijeradicaal Ab komt bij uit een roes waar hij al een halve dag mee bezig is en gaat rechtop zitten. Bij de aanblik van Jansen spert hij zijn ogen wijd open:‘Here Jezus!! Wat hebben we hier?? Beetje napalm gemorst, Minister-president Jansen?
Ga je zo de raadsvergadering voorzitten? Kolere, sukkel. Zo neemt niemand je toch meer serieus? ‘
Moeizaam gaat Ab staan en drentelt om Jansen heen. ‘Zeg, Jansen, is je reet ook zo toegetakeld?’
Jansen kijkt beteuterd naar Ab; ‘Nee, gelukkig had ik mijn boxershort nog aan.’
‘Ach, kijk aan’, zegt Ab. ‘Dan is er geen probleem.Dan kun je gewoon vergaderen met die politieke sukkels van die padvindersclub van jou.’
‘Hoe bedoel je,’ vraagt Jansen, die een vergeefse poging doet om een wenkbrauw op te trekken. Dat lukt niet omdat zijn wenkbrauwen volledig weggeschroeid zijn. Wel eens iemand zonder wenkbrauwen gezien? Nee? Stel je dan een lijk in verregaande staat van ontbinding voor, dan heb je enig idee waar ik het over heb.

‘Wat ik bedoel’, antwoordt Ab, ‘dat je tijdens die vergadering gewoon omgekeerd in je stoel gaat zitten. Hoofd op de zitting en je reet boven de tafel uit. Niemand die het verschil ziet. Een andere oplossing zie ik niet zo gauw. Anders zou ik zeggen, lul gewoon uit je nek zoals altijd, maar die is ook knalrood.

Dan komt kroegbaas uit zijn keuken gewaggeld en ziet Jansen staan. Met open mond staart kroegbaas naar dit stilleven. Hij laat nog net niet de pan met gehaktballen uit zijn handen glippen. Niet dat het verschil maakt want in dat geval stopt hij de ballen gewoon weer terug in de pan.
‘Godallejezus!!, wie heeft die totempaal hier neergezet???? Kunnen jullie die voodootroep niet in je eigen huis neerzetten? ‘
Langzaam loopt hij op Jansen af die zuchtend en met een pijnlijk gezicht het bovenste knoopje van zijn overhemd losmaakt.
‘O, nou zie ik het,’ zegt kroegbaas.Het is Indiana Jansen. En bulderend van het lachen slaat hij Jansen hard en kameraadschappelijk op zijn rug.
‘Alles kits, Jansen?

56 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

KATJE HALEN

Samen met aankomend werelddespoot Jansen, fractievoorzitter van een plaatselijke politieke partij ter grootte van een postzegelvereniging, zit ik in de auto, op weg naar Groningen of daaromtrent.
Jansen’s vrouw heeft haar zinnen gezet op een jong katje. Heeft ze via internet opgeduikeld. Ze heeft er nog maar twee dus wat is er logischer dan nog een kat aanschaffen?

En of de logica niet op kan, moeten we die ergens bij Groningen ophalen. Want waarom zou je zo’n beest dicht in de buurt zoeken als het ook veraf kan?
Jansen rijdt want ik heb gisteravond gedronken en dat is te ruiken volgens deze directe afstammeling van een Neanderthaler.
Voor we de stad uitrijden zie ik buurvrouw SM lopen en ik vraag Jansen even te toeteren.
‘Daar is die toeter niet voor,Paco.Wij zijn geen rijdend circus.’
Wat circus met toeteren te maken heeft weet alleen deze virus-variant maar het hoeft niet meer want SM ziet mij en zwaait enthousiast. Dat wil zegen, zij steekt haar middelvinger op.

‘Vulgair tantetje’, pruilt Jansen misprijzend’
‘Lul niet Jansen, SM is een te gek mens’
‘Nou, toch is het een vrouw met een bedenkelijke reputatie. Sterker nog, een vrouw van laag allooi’
‘Laag allooi? Bedenkelijke reputatie? Zeg Jansen, wanneer ben jij geboren? Aan je taalgebruik te horen moet dat ergens rond de tachtigjarige oorlog geweest zijn.’

Jansen negeert mijn opmerking en wijst opzij. ‘Kijk’, zegt hij. ‘Rennende hazen.’
Hij blijft kijken of die hazen een uitgestorven diersoort is zoals hijzelf, en die op onverklaarbare wijze weer tot leven zijn gekomen.
Hij blijft maar kijken naar die beesten en ik hoop intussen dat hij nergens tegenaan rijdt.
Na een uur of twee rijden zitten we ergens bij Groningen. Wel eens geweest in die buurt?
Mijn God, daar stuur je zelfs geen langgestraften heen. Dat is geen provincie! Dat is een strafkolonie! In zo’n negorij raakt iedereen de weg kwijt dus ook wij.

Ergens in een dorp, waar een recent aangelegde verkeersdrempel het enige vermaak is, stapt Jansen uit de auto om de weg te vragen aan een man van een jaar of 90. Hij staat bij een makelaar voor de etalage te kijken naar het aangeboden onroerend goed. Gelijk heeft hij.Een verstandig man denkt aan zijn toekomst. Als ik hem was zou ik voor een 30-jarige variabele hypotheek gaan.

Even later rijden wij weer en Jansen begint over hoofdpijn te zeiken. Zo van: Oei, auww, jemineetje wat heb ik een hoofdpijn. ‘Zou je hier niet ergens aspirientjes kunnen krijgen?’, kreunt hij na een klein uur klagen.
“JAZEKER, DE APOTHEKER!!!”, schreeuw ik in zijn oor en dodelijk verschrikt trapt hij het gaspedaal in waarna wij zigzaggend in de tuin van een begrafenisondernemer belanden.

Toepasselijker kan het niet. “B.R de Zoden: begrafenisondernemer”, lees ik op een bordje in de tuin. ‘Zou die man getrouwd zijn?’, vraag ik terwijl Jansen mij met bloeddoorlopen ogen aankijkt.
‘Wat is dat voor vraag, man!!! Wij zijn net gecrashed en meneer de idioot vraagt zich af of een plaatselijke begrafenisondernemer getrouwd is.Bij jou zit er echt iets los hè?’
‘Ho Ho, Jansen.Het is een serieuze vraag hoor. Je moet er toch niet aan denken dat je als begrafenisvrouw, elke nacht onder de Zoden moet. Ja toch?’

Jansen sluit zijn ogen en begint te hyperventileren en de Weledele de Zoden komt met een verheugd gezicht naar buiten rennen. Als hij ziet dat wij nog leven verdwijnt zijn opgewektheid als een lijk in verregaande staat van ontbinding.
‘Misschien dat het in de randstad usance is om te hooi en gras te parkeren maar in deze contreien ligt dat anders heren’, begroet hij ons narrig.
Usance! Te hooi en te gras! Contreien! Waar gaat de wereld heen met zulk taalgebruik.

‘Even in je mand, vriend’, antwoord ik gepikeerd. Wij zijn van de FIOD en op weg naar de EO jongerendag.Maar evengoed willen wij best uw boeken wel even inkijken hoor om te zien of er nog wat zwarte lijken zijn weggewerkt!
Direct is hij wat toeschietelijker en krijgt Jansen zelfs een aspirientje. Aan zijn witte hoofd te zien heeft hij eerder een volledige narcose nodig.

Een uur later zijn wij bij het adres van het op te halen katje.Helaas heeft iemand anders het al opgehaald want de eigenaar dacht dat wij wel niet meer zouden komen.
Zei ik Groningen is een strafkolonie?? Mis! Een gesloten inrichting!
Dus belt Jansen zijn vrouw met de vraag of ze nog eens iets weet. Ze gaat serieus op zijn vraag in: ‘Zeg, lieverd, ik zit net op Internet en ik zie dat in Maastricht…..’

67 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

ALLES KITS?

LEES OOK THE PACOPAINTERDAILEY

Mijn compagnon, de vrijeradicaal Ab belt:
‘Wil je lachen?’
‘Hoezo?’
‘Moet je hier naartoe komen.’
En hij verbreekt de verbinding.

Even later loop ik de sportschool van Ab binnen. Naast zijn werk voor ons onderzoeksbureau doet hij dit er als “hobby” bij.
In de sportruimte wijst Ab met een grijns naar de hoek. En ik zie het met eigen ogen. Een wonder heeft plaats gevonden. Wethouder Prof. Jansen ligt in sportkledij, tussen een stuk of tien andere bicepsuelen, onder een halter zijn miezerige armpjes op te pompen. Hij volgt de aanwijzingen op van iemand die naast hem ligt. Een gestoorde computerhacker die ze hier Cookie monster noemen.

‘Kijk eens welk krachtpatsertje op niveau hier ligt te lijden,’ begroet ik Jansen opgewekt.
Jansen vertrekt geen spier.’Eh..meg ik ook even aan mijn conditie werken,ja!,’ kreunt hij beledigt.
‘Van mij mag alles, Jansen. Maar is dat echt voor je conditie of alleen omdat dat mouwloze t-shirtje dat je draagt geen gezicht is met die spillenarmpjes? ‘
‘Rot jij effe lekker op!!,’ roept de naast hem liggende Cookie monster.
‘Nou nou nou, wat een taal, zeg! Hoor je dat Ab?,’vraag ik aan de vrijeradicaal die erbij is komen staan.
‘Jazeker, ik hoor het. Zal ik hem een standje geven?’
‘Doe dat, Ab. Misschien is dat bevorderlijk voor zijn sociale omgangsvormen.’
Ab bukt zich en kietelt Cookie monster onder zijn oksels op het moment dat die de halter boven zijn hoofd tilt.
Het resultaat daarvan met tevredenheid aanschouwend richt ik mijn aandacht weer op Jansen. Maar die geeft er de brui aan en loopt zwetend naar de kleedhokjes waar hij een kwartier later weer uitkomt zoals wij hem alleen kennen: gekleed in een ongehoord fout pak. En de kapper die zijn kapsel gecomponeerd heeft is duidelijk een carrière als behanger misgelopen.

Aan de bar neemt hij een fruitsapje en zucht daarbij: ‘Zelfs hier is het druk,’ raaskalt hij.
‘De hele wereld is druk, Jansen, zeg ik troostend.
‘Ja, wat moet je er aan doen.’ zucht hij.
‘Grote schoonmaak,’stel ik behulpzaam voor.‘Volgens mij kan alleen een grote oorlog nog helpen,’
Hij kijkt mij wantrouwend aan.
‘Ja Jansen, een grote oorlog. Of vogelgriep. Maar zelfs een miljoen doden helpt niet meer’
‘Nee, stemt Ab in. ‘Wereldwijd merk je dat niet eens. Het zal een tijdje stinken. en voor je het weet klaagt iedereen over de overlast maar dan is het weer business as usual.’

Cookie monster die er intussen ongemerkt bij is komen zitten wrijft over een ongehoord grote blauwe plek op zijn kale schedel.
‘Bezeerd, Cookie?,’vraag ik belangstellend.
‘Weet je wat ik hoop,’ zegt Cookie met opeengeklemde lippen?
‘Vertel op,’ vraag ik nieuwsgierig.
‘Dat jij snel de moord zult stikken, kwallebak!’
‘Vind ik op zich niet negatief, Cookie,’ antwoord ik nadenkend. ‘Ik bedoel maar; als je vroeg sterft ben je langer dood, en dat heeft ook z’n voordelen.’

Cookie reageert niet. Een slokje fruitsap met sinaasappelpulp schiet in z’n verkeerde keelgat. En dat zelfs zonder een standje van Ab.

34 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

JANSEN III

Sinds de besmettelijke huismijt, Wethouder corruptiezaken Jansen, in the States is geweest noemt hij zich Jansen III.

Jansen III. Je reinste shit! Als er een Jansen III bestaat moet er dus ook een Jansen II en I geweest zijn. Daar moet je toch niet aan denken? Ik geloof het ook niet. Het is al onverstelbaar dat iemand als Jansen überhaupt ooit een baarmoeder wist te claimen laat staan zijn tijd daar uitzitten. Nee, Jansen is gekloond. Kan niet anders. Niet dat dat gelukt is overigens want alles zit schots en scheef aan hem. Of hij is gekruist met een Gregoriaanse dwergaap. Dat zou ook zomaar kunnen.

‘Met Jansen de derde,’ zegt hij als hij de telefoon opneemt.
‘Je lijkt nu net zo’n Amerikaanse stripfiguur Jansen. Zo’n quasi zakentycoon die in de tijd van de slavernij zijn kapitaal bij elkaar fraudeerde .Herken je dat?’
‘Dat is afgunst, Paco. Mijn vader en grootvader legden het fundament voor wat nu , onder mijn bezielende leiding, het Jansenconcern is geworden.
Daarom noem ik mij nu Jansen III. Om daarmee mijn vader en grootvader te eren en postuum bij het succes te betrekken.’
‘Fijn Jansen, ik leg even de telefoon neer om mijn tranen te drogen. Ogenblikkie.
Ben je er nog Jansen?’
‘ Ja hoor. Even wat anders Paco. Mij is gevraagd een film te financieren over de geschiedenis van onze stad en…’
‘Geestig Jansen. Ik heb je altijd al iemand gevonden die geschikt is om de hele dag ‘cut’ en ‘action’ te roepen.
‘Dank je Paco ,maar ik financier de film. Ik ben geen regisseur. Maar nu ik je toch aan de telefoon heb; ik heb geen voice-over.’
‘Geen voice-over??’
‘Inderdaad, geen voice-over.’
‘Dan moet je niet zoveel zuipen en uit je nek lullen Jansen Geen wonder dat je geen stem over houdt.’
Zucht.

‘Doe mij een lol, Paco en stop met die geestigheden. Ik heb iemand nodig die de film aan elkaar praat. Zoiets heet een voice-over. Ik wil dat jij dat op je neemt.’
‘Waarom laat je dat Jansen I of Jansen II niet doen?’
‘Paco, kom op nou. Probeer nou eens voor een k…’
‘Nee zonder dollen, Jansen. Stel je eens voor hoe dat op de aftitelingen staat:
-Producent:Jansen III
-voice-over: Jansen II
-catering Jansen I
En om je vrouw er ook bij te betrekken: toiletjuffrouw: Vrouw Jansen III en..’
‘Doe je het nou of niet Paco?’
‘Oké, op één voorwaarde.’
‘En die is?’
‘Dat ik op de aftiteling kom als DON PACO EL PINTOR DE BROCHA GORDA XXVI..
Al was het maar om mijn achter-achterneef van moederkant te eren die leerling-huisschilder in Madrid was.

37 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN

VOOR EEN HEEL ANDER BEEST BESTEMD

Na eerst drie kwartier door het landgoed van Wethouder Jansen te hebben getoerd, kom ik eindelijk bij zijn voordeur aan. Jansen doet open en ik vraag of zijn butler soms ziek is.
‘Nee, Paco, die is elders in het huis bezig.’
‘O,’ antwoord ik. ‘Dat “elders” is zeker een uurtje treinen?’
Jansen trekt vragend zijn wenkbrauw op.Dat doet hij wel vaker en het valt mij telkens weer op hoeveel hij dan op een platgeslagen insect gaat lijken.

Ik leg hem maar niets uit. Heeft geen zin.Voor hem is het heel gewoon dat hij een huis heeft waar je een routeplanner nodig hebt om de keuken te bereiken, dus vraag ik waarom ik zo nodig moest komen.
‘Ik heb weer een klusje voor je,’ zegt hij. ‘Maar eerst moet ik nog iets afhandelen in mijn studeerkamer. Hij brengt mij naar de keuken die overigens net zo groot is als mijn hele huis en ik zie daar een oude vrouw aan de tafel zitten.
‘Mijn schoonmoeder’, fluistert Jansen. ‘Gelukkig logeert ze hier nog maar twee dagen.
Ze is een beetje seniel .Pijnlijk als mijn zakenrelaties hier mee worden geconfronteerd’
‘Seniel?,’ vraag ik.’ Ja nou je het zegt, ze lijkt precies op je vrouw’.

Jansen sluit de deur en zijn schoonmoeder begroet mij.
‘Is die oude kar die daar buiten staat van jou?,’ vraagt ze.
‘Ja,’ zeg ik. Mooi hè?’
‘Ja, best wel,’ zegt ze.’ Ik mag niet meer rijden van mijn schoonzoon. Dat zit zo, laatst stapte er een voetganger plotseling van de stoep en verdween vervolgens zonder een woord te zeggen onder mijn auto.’
Ze kijkt mij afwachtend aan.
‘Sneu,’ zeg ik. ‘Veel schade na afloop?’
Ze lacht. ‘Valt wel mee, alleen wat bloed aan de onderkant.’
‘Kun je wegwassen,’ antwoord ik beleefd. ‘Met biotex even laten inweken.’
‘Ja,’ zegt ze. ‘Maar ik had ook mijn arm gebroken door de schok. Ze hebben toevallig net het loopgips verwijderd’
Loopgips?? Ik kijk haar aan en moet moeite doen om niet in lachen uit te barsten.
Ze kijkt mij met een tinteling in de ogen aan.
‘Weet je wel hoeveel gedoe dat is na zo’n operatie? Papieren invullen enzo?’
‘Ja ,’zeg ik. ‘Breek me de bek niet open’.
‘Ik zou niet durven,’zegt ze. Want u heeft tanden die eigenlijk voor een heel ander beest bestemd zijn’

Voor ik kan lachen gaat zij verder:
‘Was met mijn man zaliger ook toen hij overleed. Ik heb toen zoveel formulieren moeten invullen, dat ik eigenlijk veel liever had gehad dat hij helemaal niet was gestorven.

Jansen komt weer binnen: ‘Zo? Jullie hebben al kennis gemaakt zie ik. Al een beetje van de schrik bekomen, Paco?’ Hij lacht er gluiperig bij.
‘Schrik? vraag ik. ‘Je hebt een toffe schoonmoeder Jansen. Ik heb ontzettend gelachen met haar. En o ja, ik weet dat je het als een verrassing wilde bewaren maar ik kon het niet laten, sorry.’
‘Wat ? Wat? Wat kon je niet laten??’, vraagt Jansen wantrouwend.
‘Nou, ik heb haar verklapt dat jij haar wil uitnodigen om nog drie maanden te blijven logeren.’
Jansen wordt wit.En dan grijs.
‘En dat je overweegt om haar voorgoed in huis te nemen……’

11 reacties

Opgeslagen onder WETHOUDER JANSSEN