Categorie archief: BOPSKE

PARKIETENMETAMORFOSEPROJECT

Zit ik net een minuut achter mijn bureau, kijkend naar het nieuws op tv waar een weervrouw iets maatschappijontwrichtends probeert te maken van een verregende zomer, komt een wijkagent binnenstormen. Met rood hoofd en schuimende mondhoeken. ‘Waar is dat gedrocht van je!!,’  briest hij.
‘Gedrocht?’

‘Gedrocht ja!  Of beter gezegd,  dat ongecontroleerde beest dat luistert naar de naam Bopske!’
‘O, Bopske.  Die is op weg naar zijn momentje van chloor en kinderurine.’
‘Watte??’
‘Vrij vertaald,  Bopske is naar het zwembad.’

Agent loopt om mijn bureau heen en komt schuimbekkend vlak bij mij staan.  Ik schuif een stukje achteruit:  ‘als je van plan bent om mij te omhelzen, doe dat dan niet want ik ben in het leger al bedolven onder de mannenliefde en…’
‘Weet je wat ze met die Bopske van jou zouden moeten doen?’, ‘ onderbreekt hij mij.  ‘Ze zouden dat beest moeten wegpoetsen met een jerrycan correctievloeistof.  KerEls als hij verdienen dat.’

‘Ik kan je even niet volgen,’  zeg ik.
‘Dan zal ik het je uitleggen.  Die Bopske van jouw stond op de markt met een tennisracket en negen parkieten in een schoenendoos. Weet je wat er op zijn kraam stond? Nou????  NOU????’
‘Geen idee, verras uw poelier ook eens met een parkiet?’
‘Nee, erger!  Op zijn kraam stond: DOE MEE AAN HET PARKIETENMETAMORMOSEPROJECT.  Dat stond er!  En dan liet hij een parkiet los en mochten de klanten er met de tennisracket een slag naar slaan. Oké,  het lukte niemand,  maar toch!  Ik ga nog eens dood, door die kerel! ‘

Ik kijk hem grijnzend aan: ‘zou een verlies voor de mensheid zijn en je zou vanaf dat moment een ontwijkagent zijn.’
‘Weet je eigenljk wel hoe erg het is, doodgaan!!,’  schreeuwt hij.
‘Valt mee hoor,’ troost ik hem.  ‘Doodgaan is hetzelfde als wijkagent zijn of bandenplakken met een theelepel terwijl er een school reigers over je heen schijt. Dat weet iedereen toch?’

Op dat moment komt Bopske binnen. Met een zwembroek op zijn hoofd en een zesdelig kostuum over zijn arm. In zijn handen een pan met een fietsband erin.
‘Waar kom jij vandaan??,’  schreeuwt wijkagent woedend.
‘Ik was bij een Apple store,’  zegt Bopske.  ‘Bestelde ik een BicMac met frietjes. Wat moet je anders.’
Dan loopt hij naar de wijkagent , pakt hem bij zijn nekvel en houdt de pan met de fietsband onder zijn neus: ‘Dit is gepofte fietsband. Opvreten, ja!  Fietsen is gezond!’

Wijkagent rukt zich los en rent in pniek de deur uit.
Bopske zucht, pakt een bekertje met zeepsop en begint bellen te blazen.
Verbaast kijk ik ernaar. Hij stopt even met blazen. ‘Ik blaas bellen,’  legt hij uit. ‘Verkoop ik op de markt. In een themadoos van gebakken lucht.’

Ademloos kijk ik toe. Tranen in mijn ogen als ik hem bezig zie.
Wat moet je anders..

43 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

STROOMSTOOT

Sinds Bopske’s moeder is geemigreerd naar Trinidad&Tobago is Bopske weer redelijk opgeknapt. Om het gemis van zijn moeder te compenseren ging hij naar de bibliotheek om cavia’s te lenen.

De vrouw van de bibliotheek kent Bopske en stond helemaal niet gek te kijken van zijn vraag. Ze legde hem rustig uit dat cavia’s lenen niet kon omdat dat zo lastig is met afstempelen. Bopske bleef kalm en sloeg maar drie kasten met boeken naar buiten. Ondanks het feit dat hij zeer opgewonden raakte van de bibliotheekmevrouw. Maar oké, Bopske raakt al opgewonden van een damesfiets

Wat dat betreft was Bopske vroeger veel agressiever. Neem nu vorige week; toen bleek dat de pastoor wekelijks door de drogist werd bijgepraat over de condoomverkoop heeft Bopske maar twee uur op de pastoor lopen intrappen. Vroeger kon dat wel een dag duren. Wij wisten niet beter.

Ik bedoel, in die tijd ging Bopske ook veel zwemmen en dan sloeg hij zich eerst een tijdje warm op de badmeester. Niermand die daar van opkeek. Daar wende je aan.
Er klaagde wel eens iemand over al dat bloed in het water, zoals laatst de lokale slager maar dat was altijd eenmalig.’
Bopske liep dan een dag later bij de slagerswinkel binnen en gaf de slager een por met een zwaar stroomstootwapen. Vroeg hij daarna aan de klanten wie er verse rookvlees wilde. Niemand die weigerde uiteraard. Dat kwam gewoon niet in je op.

Nu zitten de vrijeradicaal Ab en ik koffie te drinken bij Bopske. Ab heeft hem gister een hok wilde konijnen cadeau gedaan, maar Bopske belde dat die konijnen raar deden.
‘Wat doen ze dan, Bopske?,’ vraagt Ab bezorgd.
‘Ze blaffen naar de maan,’ zegt Bopske met een treurig gezicht.
‘En ze horen alleen overdag te blaffen’

Daar moet Ab over nadenken: ‘Ik weet het al, Bopske. Dat komt omdat de konijnen uit Friesland komen. Daar komt de maan eerder op. Friese konijnen zijn daar heel strikt in. Heeft met traditie te maken.’

Bopske kijkt naar Ab en dan naar zijn stroomstootwapen..

41 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

ZWEVENDE KIES

Mijn compagnon, de vrijeradicaal Ab, en ik zijn op het politiebureau om buurman Bopske op te halen. Bopske ging namelijk naar de tandarts vanwege een zeurderige kiespijn.

De tandarts, die nieuw is en Bopske niet kent, maakte toen de opmerking dat Bopske gewoon een zwevende kies heeft en een beugel nodig heeft.
Toen de de tandarts ook nog begon te lachen heeft Bopske een uur op hem in lopen trappen.
Helemaal Bopske dus.

Dat had hij vroeger al. Toen hij als beginnend kapper, met een circelzaag een nieuw kapsel introduceerde dacht niemand eraan om 112 te bellen. Dat ging toen gewoon zo.
In Duitsland is dat toch anders. Daar kennen ze Bopske niet. Ooit liep Bopske ergens in Duitsland met zes dozen pizza’s een Chinees restuarant binnen. Vroeg hij of hij de pizza’s kon ruilen tegen een portie Nazi.
Die Chinezen zagen daar de humor wel van in en rosten Bopske met een pan voor zijn harses waarna Bopske de hele zaak begon onder te pissen.
Kijk, wij lachen om die humor maar de Duitsers zijn dat niet gewend.

Wat Bopske ook rustig deed, was een krat gestoofde makrelen in zijn tank gooien omdat hij had gehoord dat visolie het zo goed deed in een file.
Dan stond Bopske op de vluchtstrook met een paar overgeblevende makrelen naar de file te gooien. Iedereen lachen en klappen. Kon toen nog. Was in de tijd dat je nog ergens om mocht lachen.
Een keer stal Bopske een paard uit een wei en gallopeerde hij zo langs de file de IJtunnel in. Geen mens die er van opkeek.
Kwam hij de tunnel uit en reed hij gewoon weer terug omdat hij niet wist hoe je met een paard moest remmen. Dat kon soms wel een dag duren.
Maakte de politie de weg vrij. Iedereen juichen. Kreeg hij bloemen toen de knol eindelijk uit zichzelf stopte. Pure nostalgie!

Nu zitten wij tegenover een brigadier die Bopske net uit zijn cel gehaald heeft en nu aan Boske vraagt of hij even een verklaring wil invullen inzake de tandarts.
‘Laat mij dat maar even doen, ‘ bromt Ab.
Bopske kijkt naar Ab. Ik heb ooit een Doberman zo zien kijken nadat die drie schapen naar de andere wereld hielp, dus kom ik er snel tussen: ‘Nee, Bopske moet dat zelf doen, Ab. Hij kan ook schrijven, daar heb ik voorbeelden van gezien.’
Terwijl Bopske naar de verklaring zit te turen belooft Ab aan de brigadier dat Bopske nooit meer ondeugdend zal zijn.
‘Verwacht je echt dat ik dat geloof?,’ zegt de brigadier.
‘Bopske, schurk en viezerik wordt plotseling heilig en gezagsgetrouw? Zomaar een persoonlijkheidsverandering? Spleet de hemel boven zijn hoofd open en grijnsde God schalks naar hem. Zo van; kies het rechte pad, mijn zoon en alles zal goed komen. Hoogachtend, God!! Zoiets??

Bopske ramt zijn pen in brigadier’s hand die op tafel ligt.
Ab vraagt of er hier nog ergens koffie te krijgen is.
Die optimistische aard van Ab. Altijd weer dat zoeken naar het positieve.
Ik vraag of de brigadier ook een bakkie blieft..


31 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

SNOEK

Heerlijke man, die visboer Snoek. Sta net bij hem in de winkel. Samen met de vrijeradicaal Ab en neef Bopske die net bij de politie vandaan komt.

Een visboer die Snoek heet. Ik zweer het. Met als bijnaam patat. Zie je nog weinig tegenwoordig.
Ab lust geen vis, volgens hem rollen ze vis eerst een keer of zes door de smurrie die om een toiletpot in een drukbezochte kroeg drijft voor ze de vis aan de klant aanbieden.
‘Zeg visboer, hoe krijg jij die vis toch altijd zo mals?,’vraag ik.
Hij wil eerst niets zeggen: ‘Geheim van de smit,’ lacht hij.
Het lachen vergaat hem als Bopske over de toonbank springt en hem met een verse Noordzeetong op zijn kop begint te timmeren.

Toch weer die handelingsnelheid van Bopske. Ab heeft al vaker voorgesteld om hem voor ons bureau te laten werken.
Als Ab, na drie keer AF! roepen, Bopske weer aan de ketting legt, en de visboer de tongresten uit zijn haar heeft geveegd kom ik weer terzake:’waar waren we gebleven,visboer? O ja, hoe jouw vis zo mals blijft’

Visboer loert naar Bopske die wat gromt. ‘Dat komt, mompelt hij omdat ik, voor ik de vis verkoop, hem eerst laat verhongeren. Dan valt hij makkelijker van zijn graat.’
Briljant!
Een visboer met humor.
Iedereen lachen, ook Bopske die meteen vraagt of hij mag roken hier.
Visboer kijkt wat ongemakkelijk en veegt nog eens door zijn haar. Dan geeft hij toestemming waarna Bopske een paling in zijn mond steekt en zichzelf vuur geeft.
Een onvergetelijk moment. Zelfs visboer lacht zich een bultrug.

Veel mensen hebben dat, met Bopske. Dat ze al moeten lachen als ze hem zien. Dat wordt nogal eens vergeten.
Ik herinner me die keer dat de Partij voor de Dieren eens een lezing gaf onder het motto:dieren hebben ook een stem en dat Bopske toen moet zeventien koeien de zaal inliep. Iedereen loeien. Ik denk vooral nog vaak terug aan die stank daarna.
Of die keer dat in het gemeentehuis een raadsvergadering aan de gang was waarin werd besloten nog maar twee keer per maand vuilnis op te halen.
Dat moment dat Bopske toen een volle vuilniswagen dwars de vergaderzaal in roste.
Hilarisch! Die ongekend droge humor van Boske!

Als wij de deur uit lopen zie ik het hulpje van de visboer de plee uitkomen. Met een krat gedroogde garnalen.
Ik kijk naar Ab..

39 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

WAT EEN HEERLIJKE KNOTSGEKKE BERGEN KOMER ER WEER AAN!

Heerlijk om weer elke avond naar Mart Smeets te mogen kijken.Kan ik mij echt een hele dag op verheugen. Dan sta ik om vier uur ’s nachts op zodat ik mij nog langer kan verheugen.
Je komt toch compleet gereed als je Mart hoort roepen:‘wat een merkwaardige, rare, knotsgekke bergen komen eraan.Welkom in dit circus, Gesink!
Snikkend van ontroering hoor ik Smeets uitleggen: JA!!, er is een mobiele kerk hier in de tourkaravaan en JA!!, er wordt ook gebeden hier!

Briljant toch?

Even later valt mijn sigaartje op de grond. Smeets: ‘u zult zich afvragen, wat betekenen die zure benen daar op de grond. Nou, laat me dat uitleggen,  die zure benen zijn van Andy Schleck. Die knotsgekke benen liggen daar gewoon te wachten. En die kunnen wachten tot het snot voor de ogen zit want de tour wacht op niemand.’
Dan een enorme valpartij in het peleton. Smeets:’ WE vinden dit een geweldige valpartij en WE kijken daar graag naar!  En JA, morgen vallen de mussen weer van het dak en omdat ik dat mag zeggen, doe ik dat ook.

Over mussen gesproken: Toen Bopske in de tour, de man met de hamer tegenkwam,  stapte hij doodleuk van z’n fiets en begon op hem in te trappen. Won hij de gereedschapstrui en kreeg hij bonuspunten.
Bopske vond het trouwens in de tour veel lastiger om geel te krijgen dan tijdens het WK.  Hij probeerde het nog door Smeets onderuit te rijden toen die op de rand van het ravijn zijn overhemd stond te strijken. Zijn nog beelden van.

Bij een afdaling reed Bopske iedereen er vanaf. Lagen er 120 renners beneden in het ravijn. ‘ Asdaling’,  noemde Bopske dat. Later kwam er een vangrail op die plek.
Als Bopske vlak voor de finish ging stoempen,  remden de andere renners in paniek. Die stank toen. Vooral als hij net bruine bonen had gegeten.

Wat Bopske ook altijd deed, was lood in de benen spuiten. Ging hij altijd als een speer in de afdaling. Weinig mensen kennen die kant van Bopske.
Of die keer dat Bopske, Smeets zag staan bij de finish. Ging hij erop en erover. Zag je Mart ’s avonds zijn programma fluisterend presenteren met een klont gips om zijn nek. Geweldige kijkcijfers toen. Dat vergeten mensen wel eens.
Bopske nam ook altijd zijn eigen tandarts mee naar de tour. Liet hij een tandje extra zetten. Zat het peleton met een mond vol tanden. Weer die genialiteit van Bopske. Wordt te vaak onderbelicht.

Hoe dan ook; ik heb hetzelfde overhemd gekocht als Mart. Zaten ook prachtige tentstokken bij. Gewoon gratis. Zie je niet vaak meer..

46 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

ZIET ER ZEN UIT.

Als ik bij mijn compagnon, de vrijeradicaal Ab binnenkom, hangt hij net een stel nieuwe lampen aan het plafond.
In de keuken zie ik mijn neef Bopske in een douchegordijn op de aanrecht een afwas liggen nadoen. Ziet er Zen uit.

‘Nou, hoe vind je het? Mooi he?,’ zegt Ab trots naar de lampen wijzend.
‘Heel mooi zelfs, Ab. Als je van bouwlampen houdt.’
Ab kijkt boos dus ik vraag wat Bopske op het aanrecht ligt te doen.
‘Ik werd door van der Dorenslootkant gebeld. Dat is die tiefuslijer van de supermarkt. Of ik zo vriendelijk wilde zijn om Bopske op te halen want die zat al een uur, naakt op een krat Vlaamse yoghurt, de beursberichten voor te dragen. Hij had het een beetje koud dus toen heb ik hem maar op het aanrecht neergelegd.’

“Blij dat jij vandaag eens aan de beurt was,’ zeg ik, een sigaartje Willem II de luxe opstekend,’
‘Hoezo?’
‘Nou, gister moest ik Bopske weer eens van het politiebureau ophalen. Was hij voor kerstman aan het spelen. Hij gooide, een straat verderop, koelkasten bij mensen naar binnen. Gevuld met stukken ingevroren panharing.
Ik vroeg nog aan die agent of dat alles was. Wat denk je dat die agent toen zei?’
‘Weet ik veel, zegt Ab.
‘Hij zei: ‘vindt u dat niet genoeg dan?’
Ik bedoel, wat zijn dat voor rare vragen.Zo is Bopske gewoon. Dat moet je accepteren

Ab loopt naar de keuken ,schopt Bopske van het aanrecht af en begint pannen op de aanrecht te zetten. En een Blender. Daarna smijt hij allerlei soorten groente in de blender waarna het zooitje in een overschaal wordt gegoten.
Na enig zoeken haalt hij uit een grote zak een grijsachtig poeder en strooit het er met gulle hand overheen.
‘Wat is dat?,’ vraag ik.
‘Dat is cementpoeder,’ gromt Ab. ‘De maïzena is op en je hebt gewoon een bindmiddel nodig in dit recept. Maar geen zorgen, Paco. Het verandert niets aan de smaak.’

Ik ril.

Intussen staat Bopske iets op de muur te spuiten uit een busje. Prachtig gezicht. Niemand kan zo mooi op een muur spuiten als Bopske.
Dat heeft Bopske vaker. Dan weet hij ineens dingen en schrijft dat op muren. Je weet niet wat je ziet dan.
Nu is hij uitgeschreven en slaat met een tosti-ijzer alle nieuwe lampen van Ab aan gort.

Ab maakt een geluid dat het midden houdt tussen een licht gegorgel en gekwetst gekreun.
Ik bedoel, je weet dat het er aan zit te komen en toch die verrassing.

Je schrikt er toch van..

 

36 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

AANKONDIGING

Onder het scheren kijk ik vluchtig naar de tv, wachtend op het nieuws. Kun je lang wachten want eerst moeten er weer 83 aankondigingen van programma’s van de komende weken , maanden en jaren door je strot geduwd worden.
Zo mogen we, volgens de aankondiging,  Frits Sissing , die weer terug komt bij Opsporing verzocht, volgend jaar vooral niet missen.

Frits Sissing. Spreek dat eens uit als je gaande de happy hour,  een halve fes wodka achter de kiezen hebt. Je komt er niet uit, dat weet ik nu al.
Dat wordt Fritzzzizzingg plus een dwarslaesie aan de tong.  
Over dwarslaesies gesproken. Mijn compagnon, de vrijeradicaal Ab belt:
‘Ola, rukker, Bopske is weer vrij uit de nor en heeft besloten dat wij dat allemaal bij hem gaan vieren.’
‘Wij allemaal? Komen er veel, Ab?’
‘De meesten hebben zich ziek afgemeld, dus blijven wij over.’
‘O, wat vond Bopske van al die ziekmeldingen?’
‘Je kent Bopske, Paco. Een man van weinig woorden. Het bleef bij:’ hoe meer zieken, hoe meer vreugd zoals de begrafenisondernemer al zei.’
‘Ja, dat is Bopske ten voeten uit. Is hij nu bij jou thuis?’
‘Nee,  Bopske is nu ineens vuurwerkspecialist. Op dit moment staat hij te preken in een Seksueel hervormde kerk . Hij staat uit te leggen hoe je met vuurpijlen de anatomie van een dooie rat driedimensionaal kunt blootleggen. Iedereen ademloos daar, dat begrijp je.’

‘Ja, dat begrijp ik. Vorige week kwam ik hem nog tegen in het gemeentehuis. Had hij weer zo’n bui dat hij zomaar ergens bij stil staat. Midden in de gang.
Zomaar.
Uit het niets.
Uren stond hij te staren. Al die ambtenaren maar raden waar hij bij stilstond. Ik wist niet wat ik zag.
Ab? Ben je er nog? ‘
Ab heeft opgehangen. Dat komt omdat hij een maand in Amerika is geweest. Doet iedereen daar, zomaar ophangen zonder een woord van afscheid.

Hoe dan ook, mis Sissing niet volgend jaar en persoonlijk adviseer ik je vooral het journaal van 2020 niet te missen.

49 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

HUILEN VAN BLIJDSCHAP

Om elf uur ’s ochtends word ik gebeld door iemand van de politie. Een teamchef of zoiets.  Dan zit je net aan je sigaartje en kop koffie achter je bureau te fantaseren over een rustige dag, krijg je dit!
‘Meneer Painter? Politie, Zuphen. Bij ons zit ene Bopske. Wil niets zeggen, behalve uw naam en telefoonnummer. Is de man losgebroken uit een streng bewaakte bunker of zo?
Er zit echt een steekje los aan de vent. Komt u even langs om hem op te halen? Of dragen wij hem meteen maar over aan een psychiatercollectief.’

Ik ben even stil. Zutphen! Hoe komt Bopske daar nou weer verzeild. Terwijl ik nadenk kijk in naar mijn tv aan de muur waarop een roddelhomo zinnige dingen roddelt over een paars gedeukte beddensprei die het deed met de luier van een incontinente dwergpoedel.
‘Wat doet hij in Zutpen?’ Ja, wat moet je anders vragen.
‘Hij liet een zwerm bijen los door de brievenbus van een dominee,’ zegt de teamchef.’
‘O, oké, als dat alles is. Bopske is een groot dierenvriend en een sociaal…’
‘Komt u?’
Hij hangt op.

Dus bel ik mijn compagnon de vrijeradicaal Ab.’
‘Zin om mee te gaan naar Zutphen?’
‘Ogenblikje, Paco.’
Ik hoor een hoop gestommel en gekerm door de telefoon en wacht af.
‘Sorry, Paco, moest even wethouder Jansen wegwerken. Die had een opdracht voor ons. Maar ja, wat kan er nou belangrijker zijn dan een ritje naar Zutphen. Toch?’

Twee uur later staan wij op het politiebureau van Zutpen.
De temchef begroet ons: ‘Heren. Dit kan natuurlijk niet. Deze eh..Bopske is een loslopende tijdbom. Ik kreeg net nog drie aangiftes binnen.
Verdachte Bopske was gisteravond op onze kermis en begaf zich in de achtbaan, alwaar hij boven gekomen een jutezak rioolspinnen leeg schudde. Kunt u zich de paniek en het gegil voorstellen?’
‘Ach,’ zegt Ab. ‘Wij weten niet beter. Je accepteert het. Wat moet je anders.’
Teamchef is even stil. ‘Eh..het volgende delict!
Verdachte Bopske begaf zich in een filiaal van de HEMA alwaar hij een rookworst kocht. Vervolgens eiste de verdachte een garantiebewijs en een afbetalingsregeling zijnde; nu halen, over 5 jaar betalen. Toen de filiaalchef in gelach uitbarstte moesten er daarna twee ambulances en een traumahelicopter aan te pas komen om hem weer bij zijn positieven te laten komen en..’

Ik kijk Ab aan.’Zeg Ab, je hebt toch wel tegen Bopske gezegd dat hij geen eieren meer mag koken in drinkyoghurt met aambeiensmaak? Daar wordt hij wat ADHDerig van.’
‘Zeker,’ zegt Ab.’Ik weet zeker dat het vanille drinkyoghurt was.’
Teamchef zwijgt een volle twee minuten. Dan: ‘Gistermorgen ging verdachte Bopske naar een groenteman en wees iets aan. De groenteman in kwestie keek waar hij naar wees en vroeg: sla?, waarna verdachte Bopske hem een beuk voor z’n hoofd verkocht.
Kortom, heren, verdachte Bopske gaat voorlopig een week of zes in hechtenis.’

Ab en ik kijken elkaar aan.
Ab huilt.
Van blijdschap..
Dat beeld blijft je bij..

56 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

DE BOFKONTBOKAAL

Wethouder Jansen komt mijn bureau binnen. Dat doet hij zelden, meestal laat hij mij ontbieden, dus heeft hij mij nu hard nodig.
Hij staat amechtig te hijgen dus blader ik nog wat door mijn dossier “Ermelo”

Dat klusje had ik afgelopen maandag aan mijn broek hangen. Mijn compagnon Ab en ik moesten  neef Bopske van het plaatselijke politiebureau afhalen omdat Bopske in Ermelo een kerk was binnengelopen met krulspelden in zijn haar en zes makrelen onder zijn arm, schreeuwend om verse hoeren in gedroogd pindasaus.
De dominee van de kerk had een klacht ingediend wegens kerkvredebreuk en alleen in ruil voor een  stapel verse pornobanden trok hij zijn klacht in.
Ik bedoel maar, wat doe je zoal op een doordeweekse dag.

‘Ik heb een dreigbrief ontvangen,’ hijgt Jansen en smijt een brief op mijn bureau:

“Herr Jansen,
Oe keeft mij onderdtousend euro, dan iek niet killen jouw wijf
Oogachtent

Dr. P.Ekspob

Ik lees de brief zorgvuldig en zie de oplossing. ‘Opgelost, Jansen, deze man zal jou niet langer lastigvallen. Alhoewel het een buitenkansje betreft. Ik bedoel, iemand die je gratis van dat tiefuswijf verlost en…’
‘Wat? Wat? Hoezo? Ken je hem dan?’
‘Zeker! Jij ook. Draai de naam van de afzender maar om. Dan zie je dat het onze plaatselijke dorpsidioot Bopske is. Ik praat wel even met hem.’

Jansen breekt van opluchting spontaan uit in een geheel eigen en vrije vertolking van de Sirtaki waarbij hij overigens op liederlijke wijze met zijn schaambeen in aanraking komt met de net binnenkomende meneer Froc.
Meneer Froc, die zoals iedereen weet een geacht lid van de  ‘andere kunne’ is laat zich dat buitenkansje niet ontnemen.
Net terugkerend van een lang uitgelopen after-party van het songfestival ,alwaar hij werd uitgekozen tot homo van het jaar met de daarbij behorende Bofkontbokaal, grijpt meneer Froc, Wethouder Jansen frontaal in het kruis.
Zijn latere uitleg dat hij dat deed omdat Jansen uit balans dreigde te raken en alleen een doelgerichte greep naar het kruis erger voor Jansen zou voorkomen, doet in brede kring wenkbrauwen fronsen.

Gelukkig is Jansen geneigd de zaak af te doen met meneer Froc’s belofte hem voortaan niet meer te bellen via zijn secretaresse met de boodschap:’doegdoeg,mag ik dat lekkere ding, mijn personal wethoudertje Jansenboy?’
Jansen is hier heel duidelijk in.
En duidelijkheid is een zeldzaam element in het product Jansen. Veel mensen vergeten dat wel eens..

54 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE

KLASSIEK HOMEOPAAT

In mijn stamkroeg drink ik iets uit een fles waar geen etiket op zit. Stond bij de kroegbaas in de keuken en het lijkt op een goeie rode wijn.
Kroegbaas kijkt, terwijl hij een glas staat te spoelen, belangstellend toe hoe ik mijn eerste slokje neem. Mijn compagnon,  de vrijeradicaal Ab, die naast mij zit,  zet zijn tanden in een gehaktbal en een klant vraagt hoe hij dat, op dit uur van de dag, door zijn strot kan krijgen.
‘Maakt niet uit, ‘zegt Ab, ‘die gehaktballen zijn op elk uur van de dag niet te vreten, dus waarom zou ik het nu niet nemen?’
Logisch argument. Kun je geen speld tussen krijgen en ik neem mijn eerste slok.
Kroegbaas houdt op met spoelen, Ab stopt met kauwen.
Getverdemme!!! Alsof ik urine van een bejaarde wasbeer naar binnen heb gekregen. In paniek spuug ik het uit .

‘Wat is dit???? ‘  roep ik naar de kroegbaas.
‘Lekker bietensapje,’  antwoordt kroegbaas.’  Goed voor je darmfauna.’
‘M’n wat?? ‘  vraag ik verbijsterd.
‘Je darmfauna,’  herhaalt hij.
Ab smeert een halve pot mayonaise op zijn overgebleven stukje gehaktbal en legt uit: ‘Darmflora, bedoelt hij eigenlijk. Maar zijn vergissing is begrijpelijk.’
‘Hoezo?’
‘Omdat je bij jou niet meer kunt spreken over een darmflora. Met de rotzooi die jij dagelijks naar binnen werkt kan je beter spreken over een darmfauna. Jouw darmen moeten zo langzamerhand wel vergeven zijn van de maden en ander bacterieel ongedierte.

Eigenlijk ben jij een lopend medisch wonder. Als ze van jouw darmen een foto zouden maken,  kunnen ze alle bestaande virussen en bacteriën in kaart brengen.’
Een vrouw aan een tafeltje naast ons, bemoeit zich ermee. Ze zegt: ‘ Toevallig ben ik een klassiek homeopaat. Die bietensap is juist heel goed voor jou’.
Ik kijk haar eens aan: Een klassieke homeopaat?  Toe maar. Hoe ziet een moderne homeopaat er dan uit?  Dat vraag ik aan haar en ze slaakt een verontwaardigt gilletje. Ik complimenteer haar ermee en zeg dat  haar  gilletje mij doet denken aan Maria Callas die een aria kreunt uit de opera ,de bedroefde hond.( Staat op mijn  cd, “ the utimate klassieke muziek”)
‘Ja,’  zegt Ab.  ‘Let op die Maria Callas, dat wordt een hele grote.’
‘Ze is al twintig jaar dood,  Ab,’  zucht ik.
Maakt niet uit. Elvis ook,’  dramt hij door.

Ik bestel nog een klassiek macrochaotisch  pilsje. Ik bied de klassieke homeopaat ook iets aan. Ze wil kruidenthee. Kroegbaas kijkt of hij een dooie rat in zijn biervat ziet drijven. Maar ze hoeft alleen maar een glas warm water. Ze heeft zelf een zakje kruidenthee. Die doet ze in het water en direct walmt er een geur van gepofte konijnenkeutels door de zaak.

Dan komt neef Bopske binnen en Ab biedt hem een stuk gehaktbal aan. Bopske weigert en zegt dat hij geen vlees meer eet.
‘O, hemel,’  kirt de klassieke homeopaat verrukt.  ‘En wat eet u daarvoor in de plaats?’
Bopske gaat zitten:’ritueel geslachte vegetariër. Het afhaaltuincentrum komt het zo brengen. Op een stapelbedje van gemarineerde ahornsiroopglazuur.’
De klassieke homeopaat verslikt zich. Voor haar is dit nieuw. Voor ons niet.
Wij weten niet beter .

56 reacties

Opgeslagen onder BOPSKE