PLUK DE DAG

Jan van den Maanacker is een klant van ons onderzoeksbureau. Hij belt mij. Of wij even willen gaan kijken hoe het er bij Huize Weltevree voorstaat: ‘Zelf heb ik daar geen tijd voor.’ zegt hij. ‘Mijn tante van vaderskant ligt daar en volgens mijn moeder is het daar een rotzooitje.

Dus gaan de vrijeradicaal Ab en ik daar een kijkje nemen. Huize Weltevree is een verzorgingshuis en ligt tegen de rand van een bos aan.
Er naast staat een pand met aan de gevel een schreeuwerig bord: De Matrassenexpert.
Matrassenexpert!
Ik vraag me af wat je moet leren om dat te worden.
Boven de ingang van Huze Weltevree hangt een bordje met hun motto: “PLUK DE DAG”
Redelijk. Zelf zou ik kiezen voor; BETER DAN HET ALTERNATIEF, maar dat terzjde.

Binnen worden wij opgewacht door een vrouw in een soort mantelpakje wat je nonchalant maar toch zakelijk noemt.. Ze glimlacht minzaam. Ik vermoed dat ze pas een uur nadat ze het pand heeft verlaten , weer gewoon kan kijken.
‘Mijn naam is Debbie,’ zegt ze.  ‘Ik breng u even naar Klaziena in de recreatiezaal. Zij helpt u verder.’’
Debbie. Klaziena.  Iedereen hier wordt bij de voornaam genoemd. Er hangt ook vast een dokter Jan rond.
Op weg naar de recreatiezaal komen we veel personeel tegen. Allemaal hebben ze dat gemaakte glimlachje. Hoort zeker bij hun opleiding.
Dan lopen wij de recreatiezaal in. Ongebruikte pinpongtafels. Ongebruikte biljart-tafels. Veelgebruikte tv’s.
‘Gaat u zitten,’ lacht Debbie. ‘Klaziena komt zo.’
In de zaal stinkt het naar urine. Er zitten zes oude mensen, waarvan drie in een rolstoel. Vier van hen beven. Twee, mompelen voor zich uit.
‘Ons voorland,’ zegt Ab. ‘Beloof me dat je me doodschiet als ik zover ben.’

Dan komt Klaziena binnen. Geel truitje, blauwe broek., naaldhakken.
Wat kan ik voor u doen! Wilt u koffie? Thee?  Iets anders, een frisje misschien?’
‘Ik wil hier weg,’ zegt Ab. ‘Maar eerst willen wij weten waarom uw patient, mevrouw van den Maanacker, de hele ochtend in haar eigen pis ligt te rotten.’
Klaziena trekt haar neus op.’Wat een onzin!  Iedereen hier wordt goed verzorgd en..’
Ab onderbreekt haar. ‘Het is nu elf uur. In de ochtend. Waar is mevrouw van den Maanacker? Waar is de rest van de bewoners behalve die zes hier?’ Ab wijst op de zes bevende oudjes,  verderop.
‘Nou…eh…die zal op dit moment aangekleed worden, door het personeel.’
‘Laat zien,’ zegt Ab. ’ Ik wil bewijzen.’
‘Ja, ho ho, zo gaat dat niet.!’
‘Read my lips,’ zegt Ab. ‘Ik…..wil….haar….NU…..zien.’
‘Zo werkt dat niet,’  zegt Klaziena, nog steeds glimlachend. Daar zijn protocollen voor en..’

Ab houdt het voor gezien, pakt zijn mobieltje en belt van den Maanacker:’Jan, haal je tante hier als de sodemieter op !’
Daarna lopen wij zonder omwegen de zaal uit en gaan richting uitgang. In de gang worden hij ingehaald door een rennende man: ’Hee, wacht eens even jullie dan kan ik iets uitleggen. Mijn naam is dokter Jan en..’
Als ik het niet dacht.
Wij laten hem staan en lopen naar de auto. Mijn handen beven. Ik steek een sigaartje op.
Nu het nog kan.

Advertenties

43 thoughts on “PLUK DE DAG

  1. en ligt ze nu bij de buren als expert lekker te slapen
    trouwens er zijn er meer waar het zo toe gaat
    ik blijf zolang mogelijk in mijn eigen hutje aan de rand van het bos

  2. Alweer jaren geleden werkte ik gedurende een korte periode in een Antwerpse RVT (Rust- en Verzorgings Tehuis). Het personeel was vriendelijk. Op een paar uitzonderingen na. De directrice een bitch. Juist daardoor was de sfeer er om te snijden. En de bewoners? Die hadden er liever toch al niet gezeten.

  3. Breek me de bek niet open Paco. Ik werk bij ouderen en 1 meneer heeft zijn vrouw in zo’n tehuis zitten. Als hij er niet 4x per dag komt, was t menske allang dood en begraven geweest, zo zegt hij. Als je dement bent, kunnen ze je alles flikken kennelijk… t is triest maar o zo waar!

    xxx Kati

  4. Heren van het onderzoeksbureau, u bent opgeleid om de feiten te scheiden van meningen en argumenten, toch? het in de steek laten van de dame in kwestie, laat zien dat u dringend naar een bijscholingscursus van het OIL Onderzoeks Instuut Leijdecker (1955) moet gaan. Er is nog plaats oop 31 september 2011. Maar haast u , haast u. U ontvangt na inschrijving een factuur voor een luttel bedrag van € 12..500, welke u in 3 termijn moet betalen en de 1e termijn voor 1 juli a.s. bij het OIL ontvangen dient te zijn. Er zijn nu al 125 deelnemers, waaronder vele 2e kamerleden met het PGB in hun portefeuille.
    Nadere informatie wordt u graag verstrekt na betaling van € 245,35.

    (beriicht via nummer 22 van de weledelgeleerde heer professor dr.mr.ir R.Leijdecker (1955), u allen bekend van de seminars in zorgcentrum”De Laatste Hoop” )

    Amice, Ab en Paca,
    1. Hebt u feiten, dat de zorg niet werd/word verleend?
    2. Is de dame wellichte en blokje om met haar verzorger (m/v)?
    3. Zit de dame wellicht in bad en speelt ze met haat badeend, zingt kinderliedjes en geniet?
    enz.enz.

    Maar, dat er toestanden zijn in diverse verzameloorden, daar kan ik me zo over opwinden, zo over opwinden dat de verzorgers snel uit mijn buurt moeten blijven… ik neem namelijk een hond mee… een HOT DOG en daar smullen de bejaarden graag mee als er wordt gebeten.

    Maar dit terzijde. Doet u alle ouderen in alle centra de hartelijke groeten, die van mij zijn al dood ( thuis het aardse leven verlaten)…gelukkig maar ze zouden allen dood en dood ongelukkig zijn geworden.

    Waarvan akte ( via de notaris)

    Uw nummer 22

    • Even een correctie. Wij lieten niemand in de steek. Ab belde van den Maanacker die heeft inmiddels zijn tante elders ondergebracht. Maar of dat beter is, waag ik te betwijfelen.Dat dan weer wel

  5. Fijne rusthuizen worden geexploiteerd door fijne PGB houders die de aan Alzheimer lijdende ouderen ( wat zegt u , wie? ) en de in ruste zijnde ouder wordende ooit hard gewerkte hebbende medemens, hun facturen automatisch laten voorzien van Parkinsn krabbels, soms ook Korsakow praatgrage Schotse (single malt 16 jaar of ouder) in de bibliotheek van het fijne rusthuis: “Hier Blijf Ik!, tot de dood erop volgt” tussen de boeken over “Verlost van alcohol” en”Alle whisky merken van de wereld, u moet ze proeven!”

    Tja, fijne rusthuizen in lommerijke gebieden, door hekken omgeven met zeer vriendelijke zzp’ers in de zorg. Uw zorg is hun zorg!

    Ik ben nu op zoek naar zo’n fijn rusthuis als ik 98 jaar ben en vrij van Alzheimer,… wat zegt u?

    Met de groeten van Alois (wie dat is, weet ik niet meer)

  6. Het enige dat daadwerkelijk goed verzorgd is in zo’n rusthuis is de bonusregeling van het management. Dat blijkt.

  7. Hier geen Debbie en Klaziena, Paco, maar echt ‘Carpe Diem’… Ja, ’t bestaat nog. Mama is 91 en woont hier bijna 9 jaar… ’t Is zwaar…, maar zij is gelukkig !
    Lie(f)s.

  8. Gelukkig zijn er genoeg goede rusthuizen… Wat een triest verhaal zeg… dat zoiets mogelijk is….

    Reactie op je vraag:
    De bruidsreportage is naar wens verlopen, het eindresultaat is fantastisch!

  9. Ha Paco,

    Laat ik je nu nog vriendelijk begroeten, als je daar terecht komt ben je aan geen een lot overgeleverd.
    zeker en wis zul je daar sterven in je eigen stront en pis, bij het verlaten van het gebouw in je kist, staat een rij van personeel, die nog na sist, “wie is dat”.
    De ervaring heeft me wijzer gemaakt. oma

  10. Je kunt uit preventie de planken met de nagels alvast in het schuurtje klaarzetten, mocht het ooit zover met je komen. Ab zal met alle liefde en plezier je definitieve houten huisje Weltevree assembleren.

    Wat is er in godsnaam met je avatar gebeurd?
    Heeft Bopske lopen fotosjoppen? ;-P

  11. Hai Paco,

    waarschuw je me, als ik met een uitgezakt krulletjespermanent en nylon kniekousen en een verschoten bloemetjesjurk door een “verzorgingshuis” ronddwaal.
    Haal je me dan weg?

    Ik woon nog liever op een camping.
    Of beter nog: in oekoeboeroeland!

    Groet van Marlou

    .

  12. Zolang het gaat , zal Ollie voor zichzelf zorgen , of iemand die thuiszorg bij je komt doen ! Zou je niet bang zijn om oud te worden ?

    Oef alles gelezen sinds vrijdag , maar een lekkere boterham !

  13. Paco, na lange tijd ben ik weer es bij je komen lezen. Ik heb veel gelachen om je blogjes die je hier voor schreef. Dit blogje maakt mijn gedachten nog zwaarder dan ze zijn. Mijn vader en moeder zijn na het overlijden van mijn broer(tje) erg verward en kunnen eigenlijk niet meer zelfstandig blijven wonen. Een moeilijk gegeven dus.
    Ik ben (tijdelijk) “verhuisd” naar een ander weblog, het waarom kun je lezen in “mijn gedachten”
    Hopelijk bezoek je me ook eens op mijn tijdelijk adres .ik beloof je dat daar geen mannen in witte jassen lopen die luisteren naar de naam “Jan”.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s