BOKKENNICHT

In de eeuwen der eeuwen… besluit de Priester zijn gebed en hij zwaait met een kwast over de kist.
In de eeuwen der eeuwen! God mag weten waarom zulke gebeden steevast worden afgesloten met zinnen als deze. Er lijkt geen logica in te zitten. Laat staan dat iemand mij kan uitleggen wat je je daar bij zou moeten voorstellen.

Het is winderig op het kerkhof.  De Graven liggen in lange rijen naast elkaar opgesteld. In rotten van zes,  zou je cynisch kunnen opmerken. Niet alle graven liggen,  er zijn er ook die stààn. Dat zijn de duurdere waar mensen met een lage verzekering niet voor in aanmerking komen. Mensen met een lagere verzekering hebben ook een lager graf.  Een steen moet je zelf maar uitzoeken.
Gek genoeg staan tussen de dure graven wel een paar goedkopere.  Om aan te geven dat standverschil ophoudt bij het kerkhof wat maar ten dele waar is,  want waarom zijn de graven dan niet allemaal van dezelfde allure.
Tussen de rijen graven lopen keurig aangelegde paadjes van kleine kiezelsteentjes.  Er staan heesters en coniferen. Maar ook planten en bomen die mij onbekend zijn.

De priester doopt zijn kwast nog maar eens in het water en prevelt iets vaags over “en hij zal rusten in de armen van de heer.” Met krachtige armbewegingen zwaait hij de kwast heen en weer en het water sproeit her en der over het graf. Dat water beschermt de overledene heb ik mij laten vertellen en ik vraag mij af of ook ik beschermd word gezien het grote aantal druppels die door de opkomende wind mij ten deel vallen.
Waar de overledene precies tegen beschermd moet worden is mij niet duidelijk,  tenzij de priester toch niet helemaal gerust is over “het rusten in de armen van de heer”  en hij zich met de kwast wil indekken tegen de onzekerheid daarover.

De ceremonie wordt afgesloten met cake en koffie in een zaaltje achter de kerk.
De stemming is redelijk opgewekt,  maar niet vanwege de kwaliteit van de cake want die is weer zodanig dat je uiterst voorzichtig moet slikken. Het is bij dit soort cakes namelijk niet ondenkbeeldig dat men, bij iets te wilde slikbewegingen, de luchtpijp belemmert en zodoende de kans bevordert dat de priester weer aan moet treden nog voor hij zich van zijn begrafenisjurk heeft kunnen ontdoen.

Nee, dat de stemming onderdrukt vrolijk genoemd mag worden heeft te maken met de leeftijd van de overleden man. Die is toch nog vijfennegentig jaar geworden. Het is de vader van mijn buurman. Hij woonde een tijdje in bij zijn zoon toen hij wat slechter ter been werd.
Een buitengewoon aimabel man.  Heel anders als zijn zoon die de gewoonte heeft altijd alles in het seksuele te trekken.
Zo heeft hij geen kopieerapparaat maar een “copuleerapparaat”.
Hij staat ook nooit in een file maar in  “een Frans meisje”  en mannen met snorren zijn pratende kutten.  Zulke dingen dus.  Heel anders dan zijn vader, die uiterst beschaafd was.
Zijn dood is dus eerder een verlossing dan een ramp.

Over de duivel gesproken, de buurman komt bij mij staan en biedt mij  “een bokkennicht”  aan.  Uiteraard bedoelt hij daar een bokkenpoot mee.  Zo’n koekje waar aan beide zijden chocola aan is vast gemetseld.
Ik condoleer hem en hij geeft mij een rouwkaart.  ’Hier heb je wat rauwkost hahaha’,  zegt hij.  Die had je nog niet gehad.’
Ik negeer zijn geouwehoer en lees de kaart: ”toch nog onverwacht is op vijfennegentig jarige leeftijd……’’
Overdenkend of je over onverwachts kunt spreken als je dood gaat op je vijfennegentigste neem ik een hap van mijn bokkenpoot en voel links boven iets breken terwijl buurman vraagt of ik wel besef hoeveel werk het nog was om al die etiketten te “likken”.  Hij grijnst als hij dat zegt en ik vraag mij af waarom de verkeerde altijd eerder doodgaat….

Advertenties

37 reacties

Opgeslagen onder ALGEMEEN

37 Reacties op “BOKKENNICHT

  1. Als ik van die dure graven zie, moet ik altijd enorm lachen, en denk ‘eens een kwast, altijd een kwast’

  2. met 95 jaar is zo iets als dood gaan te verwachten en dus niet echt onverwacht meer
    ik vind al die poespas om zo’n begravenis maar flauwekul
    maar het is zo het is
    ik wil na mijn begravenis bier en zoute haring
    maar ja te contoleren is het niet
    dus ik ga maar aan de koffie

  3. Hoezo onverwacht… Hij weet zelf al 95 jaar dat ie komt te overlijden.

    Love As always
    Di Mario

  4. VSp

    Posthume hulde aan Pappa voor z’n uithoudingsvermogen met zo’n zoon.

  5. Nou, je bent in elk geval gezegend:-)

  6. @Antoinette: maar daar is alles mee gezegd

  7. @Firtszwerver: je weet het nooit zeker, van dat controleren;-)

  8. Je moet eens komen kijken of Ollie zal eens foto’s nemen Sommigen zijn uit marmer gebouwd.
    Voor mijn geval , mijn assen mogen ze gerust in de vuilnisbak werpen , achter een tijdb zijn ze jou toch vergeten !
    .Knap geschreven man ! Mag ik je linken ? Gemakkelijker voor mij !

  9. @Ollie: linken mag altijd.Heb jou ook gelinkt

  10. Maar ja Paco, als de goeie eerst gaan dan waren wij er niet meer. En wie schrijft dan dit soort mooie hekeldichten?

  11. prlwytskovsky : ja daar heb je wel een punt

  12. De zoon lijkt dus absoluut niet op de vader. Als dat maar goed gaat wanneer zijn tijd is gekomen.

  13. Bijzondere cyclus eigenlijk. Kom je uit een zeer klein behuisde baarmoeder de wijde wereld in. Zoek je hele leven naar een ruimere behuizing (zal er wel iets mee te maken hebben), eindig je je leven in een nauwe kist. Velen kiezen zelfs voor een nog kleiner huis: een pot.

  14. @Aad:Het leven is een rad vsan avontuur

  15. Theo Balvers

    Een weekblad had ooit een rubriek GEKNIPT VOOR U waarin hilarische advertenties, m.n. ook overlijdensberichten werden tentoongesteld.
    Ik lees er bij jou een…

  16. Een paar keer per jaar ga ik naar een kerkhof. Altijd weer interessant om te denken ‘Wat was het voor iemand?’ Van sommigen die daar liggen weet ik het…

  17. @TErrebel:dat zie je veel mensen doen

  18. Beukmans

    Priesters en kwasten
    doden en graven
    ook zij die
    zielen bekrassen
    laten zich door
    de dood verrassen

    Fijne dag Amice!

  19. Haha, schitterend Paco!

    Big smile van Annet:))

  20. En ja die vervreemdende taal uit de bijbel……

  21. Vijfennegentig jaar….daar wil ik wel voor tekenen 🙂
    Groetjes

  22. 95 als ik kan gaan en staan? Daar teken ik direct voor en geef mij maar een pakje bokkenpoten er bovenop. Ik sop je dan wel even!
    Mag ik een link plaatsen?

  23. Jou verhaal hadden ze beter op de rouwkaart kunnen zetten… Dat had hem waarschijnlijk meer recht gedaan.

  24. Burro

    Apart weer. Lezenswaardig. Zeker. Kan hier niet aanbevelen, hè. Jammer!
    Trouwens, die grap van apadapie op het vkblog vind ik wel geslaagd.

  25. oma

    Ha Paco,

    Na 95 jaar heeft pa het ook maar opgegeven met zijn zoon, op naar betere oorden moet hij gedacht hebben. oma

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog.
    Of op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  26. Even satirisch… Met bierbonnetjes ???
    Lie(f)s.

  27. Toen mijn vader overleed, was de priester zo kwistig met de wierook dat ik dacht dat mijn vader alsnog uit die kist zou komen en de man op zijn sm**l zou slaan! Als ie ergens een bloedhekel aan had, was t wel wierook! Heb nu mijn lijstje al klaar voor al ik ga, je raadt t al: Geen kerk, geen priester, geen wierook! Geen stom gezwets! 😉 (en geen bokkepootjes)

    xxx Kati

  28. Prachtverhaal over een toch niet zo fijn onderwerp…
    Je laatste vraag…omdat men zich daarboven steevast zit te vergissen en degene wegneemt die wij niet kunnen misen.

    Genoten van het lezen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s